Jeroen Kummer van Kummer & Hermann hield op 24 april een presentatie over het thema ‘Humility’, nederigheid, bij Creative Mornings Utrecht. Het was een interessant verhaal over volwassen worden als ontwerper, over wachten en loslaten.
Kummer & Hermann ontwerpt wat ze zelf noemen ‘verhalen’: boeken, kranten of tentoonstellingen die het werk van anderen, vaak fotografen, goed laten uitkomen. Jeroen presenteerde drie vuistregels voor sterk ontwerp in dienst van andermans werk.
1. Don’t design the work
De toeschouwer moet in het verhaal kunnen stappen, zonder dat je ontwerp ze in de weg zit. Voor het project “Empty bottles” van WassinkLundgren maakten ze bijvoorbeeld het boek en de tentoonstelling. “De kwaliteit van dit project is dat we bijna niets gedaan hebben,” zegt Jeroen.
Ze hebben bij dit project vooral lang gekeken, en lang gewacht met ontwerpen. Jeroen noemde het “waiting until it hurts,” wachten tot het project zelf laat zien waar het heen moet met het ontwerp.
2. Forget about formats
Niet plannen, gewoon ergens beginnen, ook al weet je nog helemaal niet hoe groot het project gaat worden of waar het heen gaat. Dat deden ze bijvoorbeeld met The Sochi Project - twee fotografen die jaren geleden ’iets’ met deze (toen nog toekomstige) locatie voor de Olympische Winterspelen wilden gaan doen.
Jeroen ziet het als de grootste kracht van Kummer & Hermann in dit project dat ze er gewoon ingesprongen zijn, zonder projectplan of zelfs behoorlijk budget. Het werd een mooie samenwerking, met bijvoorbeeld één van de eerste voorbeelden van crowdfunding in Nederland.
3. Stop playing your role
Love Radio is een transmedia-documentaire over de nasleep van de genocide in Rwanda. In dit project leerde Jeroen dat hij zijn eigen rol als ontwerper los mocht laten in meetings. “Het wordt écht interessant als de rollen in een samenwerking vloeibaarder zijn, als je mensen toelaat op ‘jouw’ terrein.”
Iemand uit het publiek vroeg Jeroen: “Wat doe je nu anders dan twintig jaar geleden?” Hij zei: “Ik heb meer ervaring, maar ook minder ‘drive’ om mezelf te manifesteren als ontwerper. Ik probeer minder de controle te houden, en het meer te laten gaan. Dat zorgt er voor dat het project veel meer kan ‘ademen’. Het werk wordt beter als je minder doet.”
Kan ik er iets mee?
Als zakelijk leider en projectmanager vind ik dat best enge gedachten. Echt? Loslaten? Mijn eigen neiging is juist om heel goed overzicht te willen houden op alles wat er gebeurt, goed te plannen en te controleren, alle details op orde te houden.
Maar misschien is het inderdaad wel goed om ook die andere kant ruimte te geven, om ook ‘go with the flow’ te beoefenen en te kijken wat er dan gebeurt. Wachten tot het pijn doet…
Het was dus weer een interessante ochtend bij Creative Mornings. Kom ook eens kijken, bijvoorbeeld op vrijdag 29 mei, als Jeroen Blom komt vertellen over robothanden!